Boerema, Jannie (1946)

Jannie Boerema is op 1 jannewaori 1946 in Nörg geboren. Zij komp oet een boerenfemilie. Dat ze nao heur schoelopleiding bij een boekhandel an 't waark geeit, is gien toeval. Ze holdt van boouken. As ze een paor jaor laoter as au pair naor Engeland geeit, gruit heur belangstelling veur de Engelse taol en cultuur. Weerom in Drenthe hef ze in verscheiden dörpen in Noordenveld woond. Tegenwoordig woont ze in Zeijen.

In 1980 kommen der tweei Hollaandse boouken oet van Jannie Boerema. Ze zeg zölf dat ze veul had hef an het contact dat ze had met de Drèentse dichter Hans Heijting. Deur hum begunt ze ok in heur mooudertaol, het Noordenvelds, te schrieven. Dit waark komp in Roet, Oeze Volk en een paor blooumlezings. Begun jaoren '90 wordt Jannie Boerema redacteur van het Maondblad Drenthe. Ze maokt veur dat blad interviews met spraokmaokende Drenten.

Streektaolactiviteiten: redigeerde Stoelendaans (1985) een boek mit teksten van en informaotie over twintig Drentse schrievers; organiseerde in 1988 Perspextief, een samenwarkingsproject van Drentse kunstenaors en dichters; vertaolde Shakespeare en Oscar Wilde; liedteksten veur Drentse zangers; warkte mit an Wieder met mekaor, een cursusboek Noordenvelds en was ienige tied bestuurslid van de Drentse Schrieverskring.

Schreef en publiceerde eerst in het Nederlands. Deur Hans Heyting wezen op de meugelijkheden van heur moedertaol, het Noordenvelds. Gedichten en verhaolen verschienen in Oeze Volk en Roet. In 1985 weur heur (as eerste) de literaire anmoedigingspries van Roet, de Reyner Onno van Ettingenpries toekend.

'Een roze wolk, een sprookiesboouk veur volwossenen',   In april 2005 kwam 'Over de regenboog' oet. Een gedichtenbundel waor kleur een belangrieke rol in speult.

In november 2017 wordde 'Leeive Lieve Eva' uutegeven

 

Boekpublicaoties.

 

Nederlandstaolig:

  • Onder andere over olijven (proza, 1979),
  • Het begint te dooien (poëzie 1980).
  • Kinderen van de NSB (2010) (Noordboek)

 

 

Drentstaolig:

  • Leeid van de sirene (proza en poëzie, Zuudwolde 1985);besteeit oet körte prozateksten en gedichten. Het thema is tweeiledig: 't verlangen naor de leeifste en het besef van onmacht om de leeifde in staand te holden.
  • Dialoog met een eiland (poëzie, Meppel 1986);
  • Een roze wolk (proza, sprookjes Amsterdam 2000) waor of de schilderijen van Kees Thijn gooud bij ansluten. Hiervan verscheen ok een Nederlandstaolige versie.
  • Over de Regenboog (poëzie, Zuudwolde, 2005).
  • Leeive Lieve Eva (poëzie, Beilen 2017)

In oktober 2006 hef Drentse Taol een schrieverspetret van Jannie Boerema maoken laoten.

 

Hieronder kuj een keur oet Jannie zien waark lezen.

Ogen

As ik mien ogen dicht doou
dan kan ik je anraoken
veuil ik traonen op je wang
dan veeg ik ze vot
met de binnenkaant van mien haand

As ik mien ogen dicht doou
dan hol ik je krampende lichem
heuil dicht tegen mij an
dan praot ik met joe
met de binnenkaant van mien haand

As ik mien ogen dicht doou
dan leef je in mij
laot jij je leven met mij
dan praoten wij
met de binnenkaant van onze handen

 

Viefschaftsnei

Har ik je oppakt
en op handen draogen
ik was in boeten gaon
har ik je in de snei henlegd

Zo lag je op mien laogie witte snei
ik plukte viefschaftbessen van de hulst
die heb ik in een vaosie teld
die heb ik oetstrooid
rond de lijnen van je kolde lichem

Toen waren der bessen over
en daor heb ik een kussen van maokt
onder je stieve scholders en je nek
en je dunne grieze haor

Ik heb je leeif
en daorom lig je
in de viefschaftbessen van de
greuine hulst op mien laogie witte snei.
Nou is het viefschaftsnei

Oet: Over de regenboog

 

Woorden op de goldschaol

Woorden op de goldschaol
Het is een odyssee
dit boouk van vloeibaor lange daogen
en het duurt maor; dat
riegels woorden wegen
van de bodem vortslaogen

As ik zunder geluud was
dan zul de echo niet bestaon
as jij gien stem meer hadden
dan dee 't niet zo verrekte zeer
tot dwaars de bodem deur

Dit boouk van vloeibaor lange daogen
is een hels en ketsend odyssee
en het duurt maor;
en het duurt maor, dat
wurgende wegen van woorden
tot op de bodem van de goldschaol

Oet: Strèupers van de taol

 

Leeg laand

Daor waor het laand leeg lig
is het altied waoter
en onder de waoterspeeigel
zeei ik je liggen

As het waoter rimpelt
lieken je ogen scheeif
gekrulde raompies
en je holden ze dicht

tusken mien doem en wiesvinger
trek ik an je wimpers
en maok je ogen lös
nou je mij niet zeein willen
laot ik je zeein
hoou ik as waoter
brak en broken
mij vaast heuil an het riet

in het vloeiende waoter
breek ik je ogen
en de vliezen stollen
de wimpers op je wang

En het waoter is altied
daor waor het laand leeg lig
en as ik bij je langes loop
zal ik je liggen laoten

Oet: Strèupers van de taol

 

Ik wil wel
stofzoegen
en bedden opmaoken
en sokken wassen
en jenever inschenken
en pudding koken
en de kat kammen
en lang waachten
en heksen
en eier
en mien ogen
blauw vaarven
op goeie vrijdag

as hij dan maor
as hij dan maor
mien
papaarse rooie jurk
oet trekt

Oet: Strèupers van de taol

 

Tusken blauw en rood

Ik wil niet langer weeiten
dat jij zo breekbaor waren
hoou gooud ik 't har
Dat ik gelukkig was

Ik wil niet langer weeiten
hoou breekbaor as ik was toen
was jij der veur de leeifste.
Dat ik dat was

Ze kun 't misschien niet weeiten
hoou breekbaor as jij waren
ze kun het breekbaor niet verdraogen.
Dat wij dat waren

Oet: Over de regenboog