Boer, Harm (1920-1995)

Harm Boer is een Smildeger van geboorte; hie zag daor het levenslicht in 1920. Zien leven hef zuch hielmaol in de stijl van zien naom ofspeuld. Zien va was boer, Harm was boer, zie hebt heur hiele leven boerd. In tegenstelling tot zien va keus Harm veur de vieholderij; hie kreeg een eigen bedrief in Lhee. Toen e vieftig jaor aold was, hef e 't spul an kaant daon. Hie is met zien vrouw Geertien hen Dwingel verhoesd toe de leeftied een beetien met gung tellen. Een verkeersongeluk hef in 1995 een èende maakt an heur beider leven.

 

Harm Boer stun dicht bij de mèensen, dieren en... Drenthe. Toen e op latere leeftied gung schrieven, hef e daor benaom zien inspiraotie vorthaald. Het schrieven van körte verhaolen en gedichten dee e nao 't melken. Dat was nog in de tied daj as boer nog gien kopzeer hadden van botterbargen, melkquotum en superheffing. Hie kun in alle vrede de melkemmer verwisseln veur de pen.

Harm Boer hef veul betiekend veur het culturiele leven in Dwingel en veur het anfietern van de Drentse taol. Hie was ien van de oprichters van de Stichting Dwingels Eigen, har een vaste rubriek in Siepelnieuws, was redactielid van Oes Wegwiezertie en metwarker an het infermatieblad Nationaal Park Dwingelerveld. Bekendheid hef Harm ok as conferencier verwörven op brulften en aandere bijienkomsten met Drentse humor.

In zien schrieverij hew Harm Boer leren kennen as een scharpe waornimmer van alledaagse dingen, waor mèensen zuchzölf in herkent. Met gevuul veur detail wus e zien underwarpen in een paar woorden weer te geven, waordeur ze herkenbaor weuren. Hie vuulde goed an hoe aandern dachten, maor zoas veul Drenten en laatbluiers was e mild in zien oordiel.

Hie had der muite met um zien wark oet handen te geven. Veul steun van mèensen oet zien umgeving waor e vertrouwen in har, hef in 1987 zien eerste bundel opleverd: Nao melkenstied. "Met dizze titel verloochen ik mien ofkomst niet", hef e doe zegd. Vief jaor later kwam de twiede bundel Van onder de Linden oet. In '98, drie jaor nao zien hengaon, is het wark dat e naolaten hef, bij 'n kander bracht in de bundel: Wat was en wat is.

In 't gedicht 'Verdwenen leefruumte' oet de bundel Nao melkenstied wil Harm zien zörgen met oes dielen over de veraandernde functie van de olde Saksische boerderijen. Beelden oet zien jeugd doemt dan weer op.

Verdwenen leefruumte

Wij gaon der vake
an veurbij
dat huus dat opvalt
in de rij
en mit zien arf
zien stookhok en zien schuur
niet liekt op wat er stun
het is allent maor duur.

'n Huus is meer
dan holt en steen
en slopers hebt
vaak niks gemeen
mit bouwwark en mit
stee van leven
en brekend wordt historie
in het zwiet verdreven.

Herinnering is dat
waj nargens viendt
ik weet allent
dat iens mien moe
hier speulde nog
as kiend.