Brink, Eite (1930)

Eite Brink is in 1930 bij toeval in Grönning geboren, umdat der gien plaots was in 't Asser ziekenhoes. Hie is opgruid in de Drentse heufdstad. Zien maotschappelijke loopbaan bracht hum in 't westen van het laand. Eite wuur administrateur bij de douane in Rotterdam en woonde daor met zien vrouw en kinder. Toen e het wark an kaant har in de havenstad, is e het pad weerum gaon naor Drenthe. Umdat zien vrouw oet Raol kwam, bint ze daor in 1987 terechtkommen.

 

In de schrieverij die hum nao an 't hart lig, is e der achter kommen daj lang niet alles goed in de standaardtaol overbrengen kunt. Dan hej de streektaol, in zien geval het Drèents, neudig. De verschillende taolen vult mekaar an, vindt e.

Eite Brink hef zuch benaom toelegd op het schrieven van körte verhaolen en gedichten, deurgaons luchtig van toon. In Maandewark/Oeze Volk koj ze algedurig tegen. In het Drents letterkundig Tiedschrift Roet hef e metwarkt an het DLG, dat stiet veur 'Drents Light Verse Genootschap': kört, puntig riemwark, vaak in de vörm van een limerick of sonnet, met een humoristich-satirische undertoon. 'Gniezerties' nuumt Eite ze.

  

In 1995 is een toggel körte verhaolen publiceerd in de bundel 'Brobbels'. Deur zien creatieve taolgebroek kwam e an verschillende taofels te zitten. Eite wuur metwarker van het Radio Drenthe pregramma 'De veurstelling op zundagmörgen', verzörgde het Drents pregramma van Omroep Assen en was e redacteur van de Taolkraant, het doanteursblad van het Huus van de Taol.

Zoas al zegd, de luchtige toon overheerst in zien schrieverij. Zie zien verzaomeling Nei-Drentse woorden.Hie schref ok gedichten met een diepere inhold, maor hef der wat muite met um daormet veur 'n dag te kommen. Eite Brink hef een biezundere baand met de inwoners van een kebouterdörp. 't Bint net grote mèensen, met heur gemienschupszin en rebulie. Hie behandelt ze almaol: Kromme spieker de timmerman, Gluun de smid, Smeu-in-'t gat de gimmestiekmister, Wiesneus de dokter en Dreutel de kapper. Dizze lèeste kebouter dee zien naom een beetien te veul eer an en dat weur hum niet in dank ofnummen.
Dat kuj lezen in het gedicht 'De kebouter-kapper'.

 

De kebouter-kapper

Dreutel is een luie donder
daorum was 't agil gien wonder
dat e zunder baontie zat
want hij hef wal honderd had

ik wul best kebouter-warken
ok al vind 'k dat meer veur starken
zee dwerg Dreutel maor 'k verdom't
as 't mij an de pokkel komt.

der möt met jou toch wat gebeuren
kreeg Dreutel lestendaogs te heuren
want de sociaole zaoken
begunt al mooi deur 't geld te raoken

Dreutel die vandaog begon
met een neie kapsalon
kreg veur vast gien iene klaant
want van knippen hef e gien verstaand
en...

zeg Dreutel neudig is 't niet
da'k hier scheer of haoren snied
as der baord- of heufdhaor of moet
trek ik der wel een fossie oet