Veendorp Bonnie (1923-2014)

As wij de naam Bonnie Veendorp nuumt, dan denk wij ok an schrieverij veur kinder. Drèentse kinderboeken bint der nog maor zo'n virtig jaor en wat der schreven is, kuw op ien plank van de boekenkast wal holden.

Het eerste kinderboek De brummelwal oet 1960 is benaom bedoeld veur het gebroek op schoel. De verhaolen sluut an bij de romantische traditie en gaot over 't landschap en de natuur. En an 't èend van een gedicht kwam aaltied de moraal.

Het Drentse Boek hef der veul an daon um het schrieven van boeken veur kinder an te fietern. Ien van de schrievers die zuk dat antrökken hef, was Bonnie Veendorp. Van heur haand kwam het Drents veurleesboek.

Bonnie Veendorp is in 1923 geboren in Hoogeveen, maor opgruid in Zuudwolde. Naodat ze een lange tied in 't Hoveine woond hef, keert ze oetèendelijk naor Zuudwolde terugge.

In 2004 is der een schrieverspetret van Bonnie Veendorp emaakt.

Naost het schrieven van kinderverhaolen en kindergedichten schreef ze in Oeze Volk en was ze jaorenlang metwarkster van de RONO. Behalve de kinder van nou zult veul mèenschen zuk de luusterserie Hej 't al heurd, Coba herinnern.

In 2010 werd de Roel Reijntjepries uutelangd an Bonnie Veendorp veur heur grote verdiensten veur het blad Oeze Volk.


Heur Drents Veurleesboek is een echt kinderboek, bedoeld veur "buitelties en buitels van veer tot veerhonderd jaor". In 't veurwoord stiet dat kinder kleine mèenschen bint en mèenschen grote kinder. Wij kunt 't ok aans zeggen: wat goed is veur kinder, is ok goed veur volwossen mèenschen. Daorum bin wij der ok van overtuugd dat klein en groot kan genieten van het gedicht De moes oet het Drents Veurleesboek van Bonnie Veendorp.

In mei 2011 wordde op de Faliebarg in Zuudwolde Bonnies Kuierpadtien lösedaone. 13 panelen veurzien van Drentse kiendergedichten bint eplaatst langs een wandelroute.

Op 26 febrewari 2014 is Bonnie Veendorp uut de tied ekomen.


De moes

( Uut Drents Veurleesboek)

In de stoel slöp Jinnechie

op de borst heur kinnegie,

en gien stéék breit 't wiefie

an heur onderliefie

 

uut zien donker hollegie

kröp een fluwelen bollegie

met gliensterende oogies

en pooties dun as stroogies.

 

Et tript met kleine passies

langs de iekenholten kassies

Knabbelt op een korsie brood

dat lig bij de taofelpoot

 

't Wiefie slat de ogen op

en ziet de kleine moezekop!

Gef een galp, röp um de katte,

smit heur breiwark op de matte!

 

In zien donker hollegie

verdwient 't fluwelen bollegie.

In de stoel zit 't wiefie

te breien an heur liefie!

 

Karstfeest

Ze stiet te kieken in heur mooie keuken.

De karstkraans was gelukt en de kalkoen was mals.

De schalen mit gebak, de borrelhappies.

En dan, opiens, springt heur d'angst naor d'hals...

 

Die weelde um heur hen, de grote welvaart,

ze hebt jao alles wat heur hart begeert.

Een eigen huus, een kleurentillevisie,

Allent... 't geleuven hebt ze of-eleerd...

 

Een feest van dennengruun en witte keersen.

Ze hef heur best edaon, der alles van emaakt.

De kiender in het nei, kedogies, lekker eten,

Maar 't karstfeest hef heur harte niet eraakt...

 

Dan reert ze, mit 't gezichte in de theedoek:

‘O God, help oes uut dizze duusternis!

En laot ons zien, Ie bint toch oeze vader,

dat Oen liefde veur oes onveraanderd is...'

Media