Poortman, Jan (1897-1984)

Jan Poortman is geboren in De Wiek in een boerengezin. Hij hef de onderwiezersopleiding volgd in Möppelt. Van 1919 of hef e as onderwiezer waarkt in IJhorst, De Wiek, Auwerd (Aduard) en Möppelt. Van 1924 warkt e as hoofd in Möppelt. Intied dat e studeerde, dee e al journalistiek waark, eerst as verslaggever en laoter as feuilletonist. In 't begun allennig veur de Meppeler Kraant, laoter ok veur aander kraanten in 't noorden en veur 't NRC.

Poortman had deur archief- en veldonderzeuik veul kennis van laandschup, historie, taol en cultuur van Drenthe en 't angrèenzende Duutslaand.

Èend jaoren dartig was Poortman betrokken bij de oprichting van Saksenland, een bladtie met Blut und Boden-trekkies. Hij waarkte ok veur de pro-Duutse boerenorganisaotie Landbouw en Maatschappij. Daor hef e ok een stuk of wat openluchtspeulen veur schreven: De oude strijd (1939), en Als het daagt... (1940).

Poortman is in de oorlog gien lid worden van de Kultuurkamer, mor hij hef wel publiceerd in de oorlog. In 1942 is Poortman in 't verzet gaon. Nao de oorlog hef e Nederlaandse, Belgische, Fraanse en Canadese oorlogsonderscheidings kregen.

Over de oorlogsjaoren hef e verscheiden boouken schreven: De jaren 1940 - 1945, Meppel in de meidagen van 1940 (1979), Meppel rond de bevrijding in 1945 (1980). In 1977 binnen Poortman zien verzetsgedichten bundeld en oetgeven. Over zien ervaorings in 't verzet hef e schreven: Spionage rond Coevorden tijdens de Tweede Wereldoorlog (1979).

Poortman hef ok een stuk of wat streekgeschiedenissen schreven: Kerkelijk Meppel door de eeuwen heen (1976), De geschiedenis van de Oosterboer (1977), De geschiedenis van Staphorst (1978), Geschiedenis van De Wijk en Koekange (1982). Hij zette de herinnerings van zien jeugd op papier in de boouken: De huzen van Schoondorp (1965), Leven rond Schoneveld (1981), De Baandrèkel (1982), en Vlègeljaoren (1983).

In 1963 hef Poortman de Culturele Prijs van Drenthe kregen. Jan Poortman is in 1984 oet de tied kommen.

 

Mien Drèènse laand

Mien Drèènse laand, uut is 't mit d'oorlogsdaod
Mar aover veld en weide
op vèène, zaand en heide
Daor schient de zunne rood!
Nog ist gien vrede, blift nog altied stried!
Nog lig de toekomst veur oes allemaole ongriepber wied.
Mar mit de olde dodenzaank
mutte wi'j wieder op de gaank!

Mien Drèènse volk! Takke van 't old geslacht,
Det schaand en knechtschop altied hef veracht!
-"Is ere recht
Hier now in d'eerde legd" -
Ie weet, wi'j mut det zo verstaon:
"De Drèènse aord, die kan niet ondergaon."
Hoe vake oe drok en schaande op de nakke lag
Dat alles breukie later mi tien enkle slag!

Zo lang as dheide hier nog blujt
De ieken um de kaampen grujt
De olde aord deur 't bloed nog tokt
Blievie oe zöls nog - hoe verdrokt... -
Mien Drèènse laand! An 't wark mit moed!
Old Drèènse aord! Brèèkt tegenspoed!
Oen Drèènse voest' dwingt nood en schaand'
Pak an mien volk! An 't wark mien laand!

Oet: Drentse verzetsgedichten