Struik, Pieter J. (1939-2016)

Pieter Jan Struik, (of Stroek in ’t Drèents) is in 1939 geboren in Zeyen, mor hij woont al van 1969 of op de Edenhof, vlak onder Vreeis. Hij is boer en het boerenwaark is ok vaok onderwaarp van zien gedichten. Hij is al jaoren gaangs met schrieven. In de jaoren ’60 schreef e meeist leeidteksten en teksten veur cabaret. In 1989 kwam zien eerste dichtbundel oet met de titel ‘De grond waor op ik leef’. Een jaor laoter is zien tweeide bundel al oetkommen; ‘Deur weer en wind’. In 1997 kwam ‘Zaaizaod’ oet, veurlopig zien leste bundel.

Pieter Struik hef ok regelmaotig publiceerd in Oeze Volk en hij hef jaorenlaang columnist west van de Vriezer Post, ’t bokkebladtie van de olde gemeeinte Vreeis.

Zien gedichten binnen meeisttied kört en met een puntig èende. Der zit humor en verwondering in zien gedichten. De taol die e bruukt is ’t Noordenvelds van Zeyen en Vreeis.
In 2016 is Peiter Struik oet de tied kommen.

Hieronder kuj een keur oet zien waark lezen.

 

Zaaizaod

Ik schrief
gewoonlijk
niet zo stoer
met wat geluk


dan riemt het
blief daornaost
denken
as een boer
in goeie grond
ontkiemt het

 

Veur mien opa

(Pieter Struik Tynaarlo 1882 – 1919)

Nog eerlijk overeind
loop ik
hier
deur het Hageneind


waor ooit de wieg
van Opa stond
met recht
dus mien geboortegrond


mien roots
mien toets
mien eerste gang
waoran ik


generaoties lang al
hang
in het verlangen
oet ’t begun
dat ik
hom
tegenkommen kun
as ik


hier eerlijk overeind
te dreumen loop
deur ’t Hageneind

 

Lopend wark

Mien tweide
fiets is
nou al gapt
hij stun hier
bij de baander


de plietsie
hef de
daoder snapt
die ree nog
op mien aander

 

Moderne tied

Appie is compjoeterboer
hef een bedrief in Wiester
en as hij veur het beeldscharm zit
dan zingt hij as een liester.
Hij kreeg het ding een maol kedo
bij vieftig rieties zaod
nou is hij ’s morgens vro
en ’s aovends niet zo laot.


Het apperaot dat stuurt de boul
voert dus het wark wel oet
al regelt Appie oet zien stoul
wat der gebeuren moet.
Hij trimt en jogt wat veur de lijn
kreg veuls te veul gewicht
de boksem is hom al te klein
der wil gien knoop meer dicht.


Van ’t zömmer lag hij in het gras
naost d’ aole ekkelboom
en las daor op zien gemak
de informatiestroom
’t bedrief dat draaide as een trein
het zaokie gung gezond
mor Appie weur wat leeg en loom
köt aod’mig, vet en rond


Ous Appie was compjoeterboer
had een bedrief in Wiester
het apperaot warkt onvermuid
en nog zingt daor de liester.
Mor Appie lig al onder ’t gras
bij d’aole ekkelboom.
Ze zegt dat hij niet opgruid was
tegen d’informatiestroom.