De leste uren van het jaor / Roel Reijntjes

De leste uren van het jaor

De leste uren van het jaor

- as gladde körrels, fienig zaand -

valt staodig oet de Tied zien haand.

De körf met ’t Nei Begun stiet klaor.

Naodenkend tikt de klok en breit

de uren an het groot patroon

van gries-verbleekte Eeuwigheid.

En ’t starvend jaor giet in ’t gelid,

wat veur oes lig… wij hebt gien weet -

Tied is een menseliek begrip,

waormet wij oeze onmacht meet.

Oet: Roel Reijntjes - Kleine Drentse Reize

Het gedicht is ok terug te vienden in de driedelige serie over Roel Reijntjes